Merve Sungur Demir

 Çocuğa terbiyeyi anne ve baba vermelidir. Anneanne babaanne ve dede değil. Çünkü onlar sadece merhamet odaklı yaklaşarak çocuklara sonsuz tolerans gösterebilirler. Bu noktada anne ve babanın otoritesini yok sayıp çocuklarını küçümseyen dede ve nineler büyüyünce ne kendilerine ne de kendi evlatlarına saygı duymayan torunla baş etmek zorunda kalacaklardır. Veya bunu nasıl yetiştirdiniz diyerek size saldıracaklardır. En iyisi çocuğu sevmesi gerekenler sadece sevsin. Terbiyesine müdahale etmesin.

 Kendi hanımını kıskanmayan erkek yahut da hanımın tepkisinden kıskanamayan erkekler türemiş. Zihnim algılamakta güçlük çekiyor.

Bugün bir ayet ezberlemek üzere ruhumu oturttum kendim ayakta olsam da. Aynalar bana güldü. Yapamaz ki yapamaz ki dedi malayani görüntüler. Yine de ısrarla nefsime bağırdım. Nur 31. ayetle başladım Rabbimle konuşmaya. Niyet ettim Allah rızası için, niyet ettim ruhumun ıslahı için, niyet ettim insanlarla kurduğum ünsiyette görünüşümü temsil eden bir kul olmak için....

Zihnimin işgal altında olduğunu hissetmek çok can yakıcı. Ama daha da kötüsü var; zihnimin işgal altına alındığını anlatmaya çalıştığım herkes de aynı hâl içerisinde. Düşünce dünyam berrak değil, bulanık ve aradığım hiçbir şeyi bulamadığım bir nehir gibi. İçinde hala yüzüyorum, çıkıp başka bir nehre girmek istediğimde birinin bana aşık olması gerekiyor. Bana aşık bir adam var, fakat zihni berrak mı yoksa benimkinden dahi beter halde mi? Bilmiyorum...